Seni Seviyorum

O gün, seninle ilk göz göze geldiğimiz anı asla unutamıyorum. Kalbim o an farklı bir şekilde atmaya başlamıştı... Zaman durmuştu sanki. Etraf sessizliğe bürünmüş, sadece gözlerinde kaybolduğum bir evrende kalmıştım. O bakışlarda bir sıcaklık vardı; güven veren, huzur dolu… Sanki o anda ruhum seninle konuşmuştu, kelimelere ihtiyaç duymadan. Gözlerin bana, "Hoş geldin…" dedi sessizce. Ve ben o an anladım… Bu bir tesadüf değildi. Bu bir başlangıçtı. Kalbimin ritmini sonsuza dek değiştiren bir anın başlangıcı…

Seninle geçirdiğimiz o ilk buluşmada, her şey çok güzeldi. Gülüşün, konuşman, her şeyin… O anlarda zamanın nasıl geçtiğini anlayamadım. Sanki dünya biraz daha yavaşladı, sadece ikimiz kalmıştık sokakların, yıldızların ve rüzgarın arasında. Bir kahveyle başlayan sohbetimiz, kalbime işleyen bir masala dönüştü. Sen konuşurken gözlerinde hayalleri, umutları gördüm. Ben sustum çoğu zaman, çünkü seni dinlemek bile yetiyordu mutlu olmama. Yanımdaydın ya, işte o an… O günü "hayatımın en güzel günü" listeme ilk sıradan yazdım. Ve biliyor musun? O günden beri her yeni an, bir öncekini kıskandıracak kadar güzel oldu. Çünkü sen vardın. Çünkü biz vardık.

Telefonda sesini ilk duyduğumda bile içimi tarifsiz bir huzur kaplamıştı. Sanki yıllardır konuşuyormuşuz gibiydi… O an anladım ki sesin bile kalbime dokunabiliyor.

Sana sarıldığımda, dünyanın bütün dertleri bir anda eriyip gidiyor… Kalp atışlarınla benimkiler aynı ritimde buluşuyor… İşte o an, evrendeki yerimi bulmuş gibi hissediyorum.

Geleceği düşünmek eskiden hep korkuturdu beni. Ama sen geldin… Ve artık yarınları düşlemek en sevdiğim şey oldu. Çünkü her hayalimde sen varsın.